Bazen

Bilmezler ki içimin derinliğini
anlattığım kadar duygularımı görürler
hiç biri denemedi ki derine dalmayı
aslında yapamazdı zaten bunu kimse
bazen bana bile zor gelirdim ben.

Hiç tatmin olmadım ki
her zaman bir şeyler eksikti
nerde yanlış yapıyorum soruyordum kendime
oysa güvenmeyi de kesmiştim çevreme
bazen ben bile inanırdım sahte gülüşüme.

Çok zordu onlar gibi yalan yaşamak
bir şekilde alışıyordum belkide
ama genede içim rahat değildi
ve kopup gidiyordum başka dünyalara
bazen ikna ediyordum dönmem için kendimi.

Duymuyorlar sessizce haykırışımı
oysa bir damla anlayış yeterdi
belkide bu telaş yordu herkesi
bir yere koşmaktan yenik düştük
bazen zordu olanları anlamak.

Hep iyi günümde geldiler bana
kızamam, küsemem- öyle istenilmiyordum
sevdiğim bile laf koyma, gül derdi
bir fonksionluk robot gibi istendim
bazen kaçıyordu duygularım benden.

Bakınca soğuk, ayakta duran gördüler
oysa ben bilirdim içimde ki ateşi
yüreğimde rüzgar savuruyordu herşeyi
ama pencereyi kapatmak yeterdi- kapatmadılar
bazen eksik kaldı kalbimdeki parçacıklar.

Nefret edildim doğruyu söyleyince
kendime geleyim dediler, böyle istenilmedim
oysa benden başka duygularım var
belkide ifade etmesini bilemedim
bazen engeldi gurur mutluluğa.

Gitmem lazım benim dünyalarıma
burda ki çok sahte, çok yapmacık
aslında hiç zor değil dünya kurmak
zor olan yanına birini almak
bazen güzel herşeyden uzak olmak
bazen zoru başarmak huzur verir...

S.Eminova